Overprogrammering, een provinciaal probleem

De provincie Zuid-Holland stuurt op stedelijke ontwikkelingen door middel van het contourenbeleid. Kort gezegd mogen gemeenten uitbreiden binnen de bebouwingscontour en het gebied buiten de contour dient zoveel mogelijk gevrijwaard te worden van stedelijke functies. De bebouwingscontouren zijn vastgesteld door de provincie voordat de crisis (in de woningmarkt) begon. Veel uitbreidingsplannen van gemeenten zijn mede door dit probleem in de ijskast gezet. Hierdoor kan de provincie Zuid-Holland op dit moment moeilijk sturen op nieuwe ontwikkelingen binnen de uitbreidingsgebieden. Tevens belemmert dit ook regionale afstemming over bouwprogramma's, aangezien veel gemeenten meer kunnen uitbreiden dan de eigen behoefte. Los hiervan heeft de contourensystematiek op het gebied van ruimtelijke kwaliteit nadelige gevolgen. Het rijk heeft een nieuw instrument ingevoerd namelijk, de ladder voor duurzame verstedelijking. De ladder voor duurzame verstedelijking is een instrument welke stuurt op stedelijke ontwikkeling. Dit instrument heeft 3 treden. In de eerste trede zal gekeken worden naar de behoefte, is er een regionale behoefte voor nieuwe woningen dan kan er door worden gegaan naar trede 2. In trede 2 wordt een locatie voor de woningen gezocht binnen bestaand stads- en dorpsgebied. Is dit niet mogelijk dan kan worden doorgegaan naar trede 3, hierin wordt gezocht naar een ideaal multimodaal ontsloten locatie buiten het bestaande stads- en dorpsgebied om de ontwikkeling te realiseren. Maar is dit instrument wel goed genoeg voor de provincie Zuid-Holland?

Top